"De heer en mevrouw Alison, Car 96, compartiment F"
"Orient Express, Boedapest, Visegrad."
- Schat! - Peter.
- Heb je geen honger? - Nee, lieveling.
- En jij? - Nee, natuurlijk niet.
Weet je het zeker?
- Ik ben uitgehongerd. - Ik ook.
Ik heb niets kunnen eten bij de lunch.
Nu, ik evenmin.
Wie eet er iets op een bruiloftlunch?
Ze maken het eten uit papier-maché.
Mijn salade is vier of vijf keer gebruikt deze week.
Zullen we hier dineren, mevrouw Alison?
- Je bedoelt hier in het coupé? - Ja.
Elegant.
Neem me niet kwalijk, meneer, mevrouw.
Er is een verschrikkelijke fout begaan.
Ze hebben ruimte verkocht in uw coupé aan een gentleman.
Het is verschrikkelijk.
En?
U gaat alleen maar naar Visegrad, dat we bereiken om 2 uur.
Zou u misschien plaats kunnen maken voor deze meneer?
Vergeeft u me deze inbreuk.
Het is overbodig om er zoveel belang aan te hechten.
U hoeft deze mensen niet te storen.
Ik kan me het mezelf heel gemakkelijk maken in de doorgang.
Oh.
Oh, we gaan alleen maar tot in Visegrad.
U bent van harte welkom om dit compartiment te delen als u wil.
Erg aardig. Dank u.
- Sorry. - Geen probleem.
Dank u.
Sorry dat ik je deed schrikken, schat.
Het is uiteindelijk beter bang te zijn dan te worden verpletterd.
Nou, ik ben Peter Alison. Dit is mevrouw Alison.
Oh, het is een zeer groot genoegen.
Ik ben Dr. Vitus Werdegast.
U gaat dus naar Visegrad?
Ja, en naar Gömbös met de bus.
Gömbös is erg mooi.
Ik ga er ook naartoe, heel dichtbij.
Voor de sport?
Misschien.
Ik ga een oude vriend bezoeken.
Mag ik?
Zeker.
Ik vraag u om vergeving, mijn vriend.
Achttien jaar geleden, verliet ik een meisje
zoals je mooie vrouw, om oorlog te voeren.
Voor Kaiser en vaderland, weet je.
Ze was mijn vrouw.
Heb je ooit gehoord van Kurgaal?
Het is een gevangenis onder Amsk op het Baikalmeer.
Veel mannen zijn er naartoe gegaan, weinigen zijn teruggekeerd.
Ik ben teruggekomen.
Na 15 jaar... ben ik teruggekomen.
Gaat u maar, mijn knecht komt.
Breng me naar het huis van ingenieur Poelzig.
Het is jammer voor de regen, het is zeer ongebruikelijk.
Deze weg werd gebouwd door het Oostenrijkse leger.
Dit ganse land was één van de grootste slagvelden van de oorlog.
Tienduizenden mensen zijn hier gestorven.
In het ravijn daar beneden lagen wel 12 lagen doden en gewonden.
Het kleine rivier beneden was rood, een razende stortvloed van bloed.
Dat hoge heuvel daar, waar Ingenieur Poelzig nu woont,
daar stond Fort Marmorus.
Hij bouwde zijn huis op de grondvesten.
Marmorus, de grootste begraafplaats ter wereld.
De bestuurder is dood.
Ingenieur Poelzig?
- Herr Poelzig is gaan slapen. - Ingenieur Poelzig wordt verwacht me.
Ik ben Dr. Werdegast.
We hebben een ernstig ongeluk gehad.
Maar Herr Poelzig onmiddellijk wakker en toon ons
waar ik het letsel van de dame kan verzorgen.
er werd een man gedood.
Bel de gendarmerie in Visegrad en informeer hen.
Dr. Werdegast is aangekomen.
U dient zich geen zorgen te maken.
Ik ben er zeker van dat ze, na een goede nachtrust,
weer helemaal in orde zal zijn.
Het is een lang geleden, Hjalmar.
De jaren zijn aardig voor je geweest.
Een ongeval op de weg beneden.
We hadden allemaal veel geluk het er levend vanaf te brengen.
De heer en mevrouw Alison gaan naar Gömbös.
Mevrouw Alison is licht gewond.
Ik nam de vrijheid hen naar hier te brengen.
Natuurlijk.
Ze zal nu slapen.
Je verkocht Marmorus aan de Russen.
Spoedde je weg in de nacht en liet ons achter om te sterven.
Is het verwonderlijk dat u deze plaats zou kiezen om uw huis te bouwen?
Een meesterwerk van bouw,
gebouwd op de ruïnes van het meesterwerk van de vernietiging.
Het meesterwerk van de moord.
De moordenaar van 10.000 mensen keert terug naar de plaats van zijn misdaad.
Degenen die gestorven zijn, waren gelukkig, ik werd een gevangene te Kurgaal.
Kurgaal, waar de ziel wordt gedood, langzaam.
Vijftien jaar ben ik verrot in de duisternis.
Gewacht.
Niet om je te doden,
om je ziel te doden, langzaam.
Waar is mijn vrouw Karen en mijn dochter?
Karen?
Wel, wat bedoel je?
Ik bedoel, je zei Karen dat ik gedood was.
Ik kwam daar achter in Boedapest.
Ik bedoel, je wilde haar altijd.
In de dagen in Salzburg, voor de oorlog, altijd,
vanaf de eerste keer dat je haar zag.
Ik bedoel dat, nadat je je eigen huid redde,
en ons allemaal in Marmorus liet sterven,
ging je naar Karen
en overhaalde je haar met je naar Amerika te gaan.
Ik volgde jullie twee naar daar en naar Spanje en naar Zuid-Amerika
en uiteindelijk naar hier.
Waar is ze?
Vitus, je bent gek.
Waar is ze?
- Sorry als ik stoor. - Helemaal niet.
Kom binnen, we waren net van plan om iets te drinken.
Wilt u ons vervoegen misschien?
- En wat zou u willen? - Oh, uh, whisky.
Whisky.
Dit is een zeer interessant huis, Herr Poelzig.
Heeft een sfeer, een soort van, uh...
Het is inderdaad moeilijk te beschrijven.
Even moeilijk te beschrijven als het leven of, of de dood.
Het kan even goed een atmosfeer van dood zijn.
Deze plaats werd gebouwd op de ruïnes van datzelfde Fort Marmorus
dat onze ongelukkige vriend, de bestuurder, zo levendig beschreef.
Herr Poelzig was de commandant van Marmorus tijdens de laatste jaren van de oorlog.
Hij is misschien sentimenteel over deze plek.
En wat het huis betreft, een architectonisch meesterwerk,
dit kon niet anders.
Ingenieur Poelzig is een van Oostenrijks grootste architecten.
Dr. Werdegast is een van Hongarijes grootste psychiaters.
Sta me toe om mezelf vollediger te introduceren.
Ik ben Peter Alison, een van Amerika's grootste schrijvers...
van onbelangrijke boeken.
Oh, u bent een schrijver, een romanschrijver?
Uh, wat voor soort dingen doe je dan?
Mysteries.
Op u, mijn vriend, op uw charmante vrouw en op de liefde.
Alles in orde, Joan? Ik dacht dat je sliep.
U bent bang, dokter?
U bent onze gastheer. Tot uw dienst, madame.
U moet Dr. Werdegasts zwakheid vergeven.
Hij is het ongelukkige slachtoffer van een van de doorsnee fobieën,
maar in een extreme vorm.
Hij heeft een intense en alles verterende afkeer van katten.
Kom, schat, je moet terug naar bed, je bent niet sterk genoeg.
Hij heeft gelijk, je had een zware shock.
Je moet slapen.
Goedenavond, heren.
Joan.
Vergeef me mijn vrijmoedigheid,
maar ik moet benadrukken dat het bijzonder belangrijk is
dat mevrouw Alison heel erg rustig slaapt.
Ik gaf haar een zeer krachtig verdovend middel.
Ik ben ervan overtuigd dat het binnenkort zal werken.
Haar toestand is niet ernstig genoeg om alarm te slaan,
maar ze is beslist delicaat.
Rust is het belangrijkste.
Hoe vreemd is ze veranderd. Het moet u zijn opgevallen?
Het is misschien wel het verdovend middel.
Hyoscine heeft een vreemde invloed op sommige mensen.
Men kan niet er niet zeker van zijn.
Soms nemen deze zaken vreemde wendingen.
Het slachtoffer wordt, in zekere zin, mediamiek,
een voertuig voor de ongrijpbare krachten rondom haar.
Het klinkt als een heleboel bovennatuurlijke onzin voor mij.
Supernatural, misschien.
Onzin, misschien niet.
Er zijn veel dingen onder de zon.
Ik zal u uw kamers laten zien.
Vreemd wat betreft de kat.
Joan leek zo vreemd aangedaan, toen je het doodde.
Dat was toeval, denk ik.
Maar toch, sommige oude boeken zeggen dat de zwarte kat
de levende belichaming van het kwaad is.
Bij de dood verplaatst dat kwaad zich in het dichtstbijzijnde levende wezen.
Het is...
De zwarte kat sterft niet.
Diezelfde boeken, als ik me niet vergis,
leren ons dat de zwarte kat onsterfelijk is.
Onsterfelijk als het kwaad.
Het is de oorsprong van het algemene bijgeloof
van de kat met de negen levens.
- U kan slapen, Vitus. - Dank je.
- Goedenacht. - Goedenavond, heren.
Goedenacht, Vitus, welterusten.
Een zeer interessante en bekwame man.
Ja.
Ik hoop dat u het comfortabel vindt.
Dank u.
Mijn kamer grenst aan die van mevrouw Alison.
- Je zou bij haar in de buurt willen zijn? - Ja, dank u.
Vindt u het erg als ik deze deur open laat?
Het koude zweet zou me uitbreken als u het niet deed.
Weet u, dit is een zeer complex huis.
Zo'n plek waar ik graag gezelschap heb.
Dus, deze man Poelzig is een groot architect?
Ja, een van de grootste.
Nu, ik denk dat we ook architecten moeten hebben.
Als ik een mooi, gezellig, pretentieloos gekkenhuis zou willen bouwen,
zou hij er de man voor zijn.
Denkt u dat mevrouw Alison morgenvroeg gezond genoeg zijn
om verder te gaan naar Gömbös?
Ik denk het wel.
Dat zal geweldig zijn.
Nu, Vitus, we hebben iets te regelen, wij twee.
Je was mij aan het zoeken, Hjalmar?
Excuseer mij.
Waar is mijn vrouw?
Heel goed, Vitus.
Ik zal je meenemen naar haar.
Volgende keer ga ik naar de Niagarawatervallen.
Je zal alleen komen, Vitus.
Wacht hier.
En dit was de ingang van de geschuttorens.
Herken je het niet?
Ik kan nog steeds de dood voelen in de lucht.
Er is nog altijd dood in de lucht.
Het is vandaag net zo ondermijnd als altijd.
En dit is de oude kaartenkamer voor de langeafstandskanonnen.
De kanonnen zijn verdwenen, maar de kaarten zijn nog steeds hier.
Zie je, Vitus, ik heb haar liefhebbend en goed verzorgd.
Je zal haar bijna net zo mooi vinden als toen je haar voor het laatst zag.
Ze stierf twee jaar na de oorlog.
Hoe?
Longontsteking.
Ze was nooit erg sterk, weet je.
En het kind, onze dochter?
Dood.
En waarom is ze...
Waarom is ze zo?
Is ze niet mooi?
Ik wilde haar schoonheid behouden... altijd.
Ik hield ook van haar, Vitus.
Leugens.
Allemaal leugens, Hjalmar.
Je hebt haar vermoord.
Je hebt haar vermoord zoals ik jou nu ga vermoorden!
Kom, Vitus.
Zijn wij mannen of zijn we kinderen?
Wat voor nut hebben al die melodramatische gebaren?
Je zegt dat je ziel werd gedood, dat je dood bent geweest al die jaren.
En wat met mij?
Zijn we niet allebei gestorven hier in Marmorus, 15 jaar geleden?
Zijn wij niet minder slachtoffers van de oorlog dan die van wie de lichamen werden verscheurd?
Zijn we niet beiden levende doden?
En nu kom je naar mij de engel der wrake spelen, kinderlijk dorstend naar mijn bloed.
We begrijpen elkaar te goed, we weten te veel van het leven.
We zullen een spelletje spelen, Vitus.
Een spel van de dood, als je wilt.
Maar onder geen enkele voorwaarde zullen we moeten wachten
tot deze mensen gegaan zijn, tot we alleen zijn.
Tot morgen.
- Wat is er, Hjalmar? - Oh, het is niets.
Alleen maar een ongeval op de weg beneden.
Ik wil dat je morgen de ganse dag in deze kamer blijft, Karen.
je bent de kern en de betekenis van mijn leven.
Niemand mag je van mij wegnemen, zelfs niet Vitus,
zelfs niet je vader.
Nog niet, Thamal.
Stop dat weg.
We zullen onze tijd afwachten, andere levens zijn betrokken.
Deze plek is zo ondermijnd met dynamiet dat de geringste fout van een van ons
de vernietiging van ons allen zal veroorzaken.
Totdat ik je anders zeg, ben je zijn knecht, niet de mijne.
De riten van Lucifer
In de nacht, in het donkere van de maan,
verzamelt de Hogepriester zijn discipelen voor het offer. De uitverkoren maagd...
Peter?
Goedemorgen. Hebt u goed geslapen?
Ik moet het verband onderzoeken.
Dressing?
Ik weet het niet meer.
De bus.
We waren in de bus en we vielen...
Ik kan me daarna niets meer herinneren.
Niets meer?
Waar is Peter? Is hij in orde?
Hij is niet in zijn kamer. Hij is misschien wel aan het ontbijten.
Wil je gaan zitten?
Wat is er gebeurd, dokter? Wat is deze plek?
Dit is het huis van mijn vriend, Herr Poelzig.
Mijn excuses dat ik u stoor.
Ik kwam me informeren naar de gezondheid van mijn charmante gast.
Dit is Ingenieur Poelzig, onze gastheer.
Waar is Peter, uh, Mr. Alison?
Ik denk dat hij aan het ontbijten is.
Ik zal hem laten halen.
- Bent u bezorgd, Vitus? - Over mezelf? Nee.
- Het meisje? - Misschien.
Oh.
- Je bent geïnteresseerd? - Kan zijn.
Ik dacht het al.
Nou, ik niet. Alleen spiritueel.
Geestelijk?
Vanavond is het nieuwe maan.
En we zullen samenkomen en...
Je zou beter komen, Vitus. De ceremonie zal u interesseren.
Doe niet alsof, Hjalmar.
Er was niets geestelijks in je ogen als je naar dat meisje keek.
U bent van plan haar hier te houden.
Misschien.
Ik ben van plan om haar te laten gaan.
Is dat een uitdaging, Vitus?
Ja, als je het aandurft het alleen uit te vechten.
Durf je schaken met mij, voor haar?
Ja, iIk zal zelfs schaak spelen voor haar.
Maar als ik win, zijn ze vrij.
Je zal niet winnen, Vitus.
- Pijn? - Niets.
Wat is er afgelopen nacht gebeurt? Heb ik iets dom gedaan?
Dwaas?
Hoe kun jij iets doen dat niet helemaal lieftallig is?
Voel je je goed genoeg om te vertrekken, schat?
Ik zou me zelfs goed genoeg voelen om te vertrekken als ik me niet goed genoeg zou voelen om te vertrekken.
Ik hou niet van deze plek.
Je vindt het niet leuk, je bent nog niet ontbeten.
Ik hou niet van de heer Pigslow, of wat zijn naam ook is.
Poelzig.
Schiet op en kleed je aan, schat.
Ik zal alles aan de heer Poelzig uitleggen.
Okee.
Kom naar beneden als je klaar bent.
Mmm-hmm.
Hij wil onze versie van het ongeval kennen.
Een Amerikaan?
En, eh, wil u me iets vertellen over het ongeluk, alstublieft?
Nou, mevrouw Alison, Dr. Werdegast en ik waren op onze weg naar Gömbös...
Gömbös? Het is mijn thuis.
Wat een mooie plek, wat grandeur, wat charme.
U hebt heel verstandig gekozen, sir.
Gömbös is de parel van de de bergen van de Karpaten...
Neem me niet kwalijk, meneer.
Gömbös is erg mooi, op zijn manier.
Maar het kan niet vergeleken worden met Pisthyan.
Pisthyan is mijn thuis.
Dat is nog eens een plaats.
Sportief, als je wilt aan sport. Rustig, als je wilt rustig.
Vrolijkheid, als je wilt vrolijkheid.
Pisthyan is Gods geschenk aan jonge geliefden. Haar-
Pisthyan was 10 tot 15 jaar geleden erg goed, maar nu...
Gömbös is de plaats.
Meneer, nu gaat het wel een beetje te ver.
Hoe zit het met het ongeval, luitenant?
Ik denk dat het vrijwel geheel veroorzaakt werd door de regen.
Een deel van de weg stortte in, de bus kantelde en stortte neer. Dat is alles.
Erg goed. Mag ik uw naam?
Werdegast, Dr. Vitus Werdegast.
Peter Alison.
U kan hier worden bereikt?
Oh, uh, u bent erg aardig geweest, Herr Poelzig.
Maar mevrouw Alison en ik moeten terug naar Visegrad.
U ziet, mevrouw Alison moet overleggen met haar ouders in Wenen.
Mogen wij met u terugrijden naar Visegrad?
Ik, uh, zou zeer blij zijn u van dienst te kunnen zijn.
Helaas, wij van de gendarmerie verplaatsen ons op de fiets.
Het zou, eh, zeer lastig zijn voor Madame.
Ik ben bang dat het onmogelijk is om een trein te halen in Visegrad
tot de sneltrein vertrekt om elf uur vanavond.
Ik zal zeer blij zijn om u er dan heen te brengen.
Dank u, heren.
Ik zou het erg jammer vinden moest ik u overlast bezorgd hebben.
En ik zal het ook jammer vinden als u niet beslist om verder te reizen naar Gömbös.
Pisthyan.
Dr. Werdegast, ik ben er zeker van dat mevrouw Alison goed genoeg is...
Neem me niet kwalijk, maar speelt u schaak?
Nee.
Vroeger kon ik een aardig potje poker spelen.
Wel, als u het niet erg vindt, spelen we verder.
Denk alstublieft niet dat we uw gastvrijheid niet waarderen, Herr Poelzig.
Mevrouw Alison is nog steeds vrij overstuur door het ongeluk, weet u,
en wil terug naar Wenen.
Nu, als u ons zou kunnen terugsturen naar Visegrad,
weet ik zeker dat we daar een auto kunnen huren,
die ons naar Boedapest kan brengen, of in ieder geval ver genoeg om een trein te halen.
Maar natuurlijk.
Ik zal het erg jammer vinden om u te zien gaan,
maar als u en mevrouw Alison dit het beste vinden, waarom...
Ik wil dat je de heer en mevrouw Alison naar Visegrad brengt.
Nu realiseert u zich natuurlijk, dat dit tegen het advies van Dr. Werdegast is.
En u zal de volledige verantwoordelijkheid moeten nemen.
Oh, maar ik ben er zeker van dat ze alles goed zal gaan.
Dan gaan we verder met ons spel.
Het spijt me, meneer, de auto is buiten dienst.
Het zal enige tijd vragen om hem te herstellen.
Oh, Mr. Alison.
Ziet u, ik-ik gebruik de auto zo zelden mezelf.
Ik ben bang dat u gewoon geduld zal moeten hebben.
Mag ik dan uw telefoon gebruiken?
Ik zal het hotel in Visegrad bellen en hen vragen om een auto te sturen.
Natuurlijk. Natuurlijk.
Toon meneer de telefoon.
Hebt u het hotel kunnen bellen?
Nee, de telefoon is dood.
Heb je dat gehoord, Vitus?
De telefoon is dood.
Zelfs de telefoon is dood.
Komaan, Joan, we gaan ervandoor, snel.
Wat is er gebeurd?
Laat maar, schat.
Blijf dicht bij me en zeg niets.
We vertrekken, zelfs al moeten we lopen naar Visegrad.
Oh, laat de bagage maar, we laten ze later ophalen.
Het belangrijkste is om weg te gaan en snel weg te gaan.
Iemand heeft mijn pistool weggenomen.
Schaakmat.
Je verliest, Vitus.
Wij gaan weg.
Open de deur.
Ik hoop dat je dit niet te ver doorvoert, Hjalmar.
Kind, ik hoop dat je niet bang voor me bent?
Waar is Peter? Wat heb je met hem gedaan?
IK?
U denkt toch niet dat ik...
Het was uw dienaar, die hem neersloeg. Waar is hij? Waar is hij?
Alsjeblief, kind, luister naar me. We zijn allemaal in gevaar.
Poelzig is een krankzinnig beest, ik weet het.
Ik weet het, ik heb het bewijs gezien.
Hij nam Karen, mijn vrouw, vermoordde haar en vermoordde mijn kind.
En je hebt hem laten leven.
Ik wacht mijn tijd. Het zal binnenkort zijn.
Zeer snel.
Tot die tijd moet ik zijn bevelen uitvoeren.
Dat is de reden waarom zelfs mijn knecht hem gehoorzaamt.
Heb je ooit gehoord van het Satanisme, de aanbidding van de duivel, van het kwaad?
Herr Poelzig is de grote hedendaagse priester van die oude cultus
en vanavond, bij de nieuwe maan, wordt de ritus van Lucifer gevierd.
En als ik me niet vergis, is hij van plan om jou een rol te doen spelen in dat ritueel,
een zeer belangrijk onderdeel.
Lief kind, wees dapper, hoe hopeloos het allemaal lijkt.
Wees moedig, het is uw enige kans.
Wie ben je? Ik heb je nog nooit eerder gezien, nietwaar?
Nee, ik-ik denk het niet.
Ik ben Karen, Madame Poelzig.
Karen? Niet Karen Werdegast?
Ja, ja, hoe kent u mijn naam?
Nou, ik-ik ken uw vader.
Oh, nee, u vergist zich, mijn vader stierf in de gevangenis.
Herr Poelzig trouwde mijn moeder, ze stierf toen ik nog heel jong was.
En hij is met u getrouwd? U bent zijn vrouw?
Ja.
Karen, luister naar me. Uw vader is niet dood.
Ik weet het, ik weet het, hij is hier in dit huis.
Hij komt je halen.
Karen, begrijp je me?
Je vader komt je halen.
Niet doen, Hjalmar!
Alsjeblieft!
Stille maan, Het is de nacht.
We moeten opschieten, de gasten zullen binnenkort hier zijn voor de ceremonie.
Peter!
Laat me alsjeblieft gaan! Alsjeblieft!
Niet doen! Niet doen!
Alsjeblieft! Nee! Nee!
Stop worstelen, kleine dwaas.
Er is een uitweg. Kom deze weg.
- Peter, waar is hij gebleven? - Maak je niet druk om hem.
Maar je zal snel dood zijn als je niet snel meekomt.
- En Karen? - Karen is dood.
Nee, ik bedoel Karen, je dochter.
Madame Poelzig.
Wat bedoelt u?
- Ze leeft, hier in dit huis. - Ze is Poelzig's vrouw.
Waar is ze? Waar is Karen, mijn dochter?
Joan.
Weet je wat ik nu met u ga doen?
Nee?
Heb je ooit een dier zien villen, Hjalmar?
Dat is wat ik nu met u ga doen.
De huid van je lichaam scheuren, langzaam, beetje bij beetje.
Hoe voelt het om op te hangen aan je eigen pijnbankl, Hjalmar?
Nee! Nee! Nee!
Joan!
De sleutel, de sleutel.
Laat me je helpen.
Ga achteruit, Werdegast.
Ga weg, Werdegast.
Hij wilde ons helpen.
Jij arme dwaas.
Ik probeerde alleen maar te helpen.
Ga nu. Alsjeblieft! Ga.
Het is de rode schakelaar, nietwaar, Hjalmar?
De rode schakelaar ontsteekt de dynamiet.
Vijf minuten.
Marmorus, jij en ik en je verrotte cultus zullen er niet meer zijn.
Het is een goed spel geweest.
Stop alsjeblieft!
Visegrad, Boedapest.
Schat, hier is een bespreking van "Drievoudige Moord."
In drievoudige moord, Mr. Alison's nieuwste thriller,
vervult hij de belofte zoals we konden lezen
in "The 69th Crime" en " Purple Spot."
We voelen echter dat de heer Alison, in zekere zin,
de grenzen overschreden heeft van de geloofwaardigheid.
Deze zaken zouden nooit, ook niet in onze wildste verbeelding, kunnen gebeuren.
We zouden willen dat de heer Alison zich zou beperken tot het mogelijke
en dat zijn melodramatische verbeelding niet op hol zou slaan.
Vertaling van de Engelse ondertitels job0@skynet.be - 18/07/2017